تبليغاتX
...... نغمه هاي غر يبا نه

                                        قاصدك نياز من

 

 

    قاصدك خاكي من رنگ ستاره ديده بود ....

 

     قاصدك خاكي من بوي اجابت شنيده بود ...

 

     قاصدك خاكي من بال تقرب يافته بود...

 

   قاصدك خاكي من دل از زمين كنده بود ...

 

  قاصدكم رفته بود تا عمق آسمان زيبا ...

 

  قاصدكم سبك شده ....          قاصدكم سبز شده ....      قاصدكم زنده شده ....     

 

   رفته بود تا دل خدا ! ! !

 

  طفلكي چقدر ساده بود ....  راه آسمان بسته بود ....  ستاره اي اصلا" بود نبود 

 

   .........  قاصدك خاكي من !!!

 

   قاصدك نياز من ....... دعا و سوز و  آه و من ....... تو كنج خانه مانده بود....

 

 

                       ره به جائي نبرده بود

 

          

                                  قاصدك نياز من

 

                                       قاصدك نياز من

 

(مجيد جمشيدي هشتم فروردين 87)

+ نوشته شده توسط مجید جمشیدی راد در شنبه سی و یکم فروردین 1387 و ساعت 9:32 |

                                               بشير صبح

به ذهن سرخ افق آفتاب گل كرده است

 

ميان خرمن شب صد شهاب گل كرده است

 

بشير صبح به آواز نور مي خواند

 

كه در بهار سحر آفتاب گل كرده است

 

كنون به باور خشك كوير تشنه دل

 

حضور گرم و صميمي آب گل كرده است

 

شهيد عشق به فرياد سرخ مي گويد

 

به جسم زخمي من التهاب گل كرده است

 

نهال بانك اناالحق به مسلخ عشاق

 

فراز دار كنون بي حساب گل كرده است

 

سكوت شام ؛ غريو مهيب نور شكست

 

بيا كه در دل شب ماهتاب گل كرده است

 

غبار چهره جان را به آب خون شوئيد

 

كنون كه در خم لاله گلاب گل كرده است

 

به چشم نرگس ؛ ديدم به مسلخ خورشيد

 

به حجم تنگ غروب اضطراب گل كرده است

 

به خير مقدم خورشيد حاليا " خازن "

 

به ذهن خسته من شعر ناب گل كرده است

 

زنده ياد مهدي خازن 9/5/1365

 

 

+ نوشته شده توسط مجید جمشیدی راد در پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387 و ساعت 11:7 |
بر سياهك مردم چشمت

                  دنباله اي از نور خواهم شد

                                             و     آويز نگاه خيس ات 

                                                   تا دم باران ؛

                                روزه كويري ام را افطاري از شبنم خواهم داد 

                  و سكوت بد سگال خويش را با ترنم نامت خواهم شكست ...

من بشارت  " شب "   آورده ام  و شبي ترا  از آوار " سپيده  " خواهم رهاند

         و بوسه  بر گيسوي نيلگونت خواهم زد ....  *

                                             (  مجيد جمشيدي  ۱۸ شهريور ۸۶ )

         

+ نوشته شده توسط مجید جمشیدی راد در چهارشنبه بیست و هشتم فروردین 1387 و ساعت 19:1 |

اي هميشه نوراني آفتاب دستانت

يك جهان صفا دارد پيچ وتاب دستانت

واژه صداقت را گرمي و لطافت را

من هميشه مي خوانم از كتاب دستانت

دست خود بدستم ده تا صفا شود جاري

در ميان دستانم ز آفتاب دستانت

ميخرم ملالت را با تمام شاديها

تا مگر نبينم من اضطراب دستانت

تا كه مي بري بالا دست موقع رفتن

آفتاب مي بينم توي قاب دستانت

در وسيع تنهائي لحظه اي تو مهمان كن

بر برودت سينه التهاب دستانت

دست سرد " خازن " گير اي كمال زيبائي

تا براي تو خواند شعر ناب دستانت

 

شعر از : زنده ياد مهدي خازن 24/10/1365

+ نوشته شده توسط مجید جمشیدی راد در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 و ساعت 10:37 |

 

مي آيد از روزن تاريك باورمان

 

مي آيد از لا به لاي سياهينه سنگ شرك سگال !!

 

مي گذرد از  زم خيال فسون

 

  از عرفات حمل و سكون

 

مي آيد از خلوتكده منا

 

 مي گذرد از رمي و طواف

 

        و........

 

 مي گذرد از احرام حرام حاجيان !!

 

  آهاي اي سنگ و ديوار و بيابان پرستان

 

       مي آيد ..........   مي آيد ...........  مي آيد

 

(مجيد جمشيدي زمستان 85 )

 

 

+ نوشته شده توسط مجید جمشیدی راد در سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387 و ساعت 9:43 |